Zondag in Suburbia, in Hooker Hielen
10.Sep.2007, 11:00 am
Gisteren speelde ik geacclimatiseerde kat: een vraag van
de Jongen en ik raakte het Depot van het Huis voor harken en voeg
polen voor zijn palace, mijn middelen om samen hem om te kopen om
omhoog recenter te blijven dan zijn gebruikelijk Wall Street, uren
EST.
In strook-wandelgalerij suburbiarecht van het strand, heet een mens me in de buurt welkom.
“Nice kleding, mammi!”
“Thank u, sexy, ” Ik roep na hem, die vast de riem op mijn luipaard-druk corduroy geullaag vastbindt, binnen klik-clacking in het pakhuis de zwarte piepgeluid-show-toed, perspex-Gehielde pompen. Ik zie een verkoper, en ik zoem binnen, met een mening businessman’s om tijd te besparen. “Where zijn rakes?”
“They zijn juiste there.” Hij richt aan de doorgang enkel achter me.
“But I behoeftehulp die best.” vindt; Ik glimlach, de vinger van I mijn riem, buig ik mijn hoofd, terughoudend. “And I don’t weet wat what.” is;
“All right.” Hij beklimt onderaan zijn ladder, en begeleidt me aan een rek van harken, en ik kies een paar uit.
“And I vereis ook een schoffel, ” Ik zeg. “But niet een girl.”
Hij grinnikt, en overhandigt me.
“This is de Broodjes Royce van schoffels? You’re sure?”
Hij lacht opnieuw. “Anything else?”
“An axe.”
Hij knippert bij me grootte “What? Voor what?”
“A grote boom. Of ex-husband.”
Hij pauzeert, hersenen verterend mijn geratel zoals een over-gebakken vleesbrood, dan leunt terug en lacht. Ik sleep hem ’round het pakhuis, tot hij me een bijl, een poolpool, overhandigt en dan hen als bloemen in een vaas in een vuile oranje kar schikt. Ik dank hem, mijn gesprek een curtsey, en ik sla mijn kar in zesde toestel af, dat aan een einde bij zelf-controle-uit screeching.
De mannen en een paar vrouwen in vuile borrels en T’s kijken geamuseerd aangezien squeal ik terwijl ik bijna het werfmateriaal that’s meestal langer dan me laat vallen, aftastende streepjescodes, die mijn plastic geld met mijn eigen naam dude’s op het swiping, slechts pauzerend wanneer ik een tienerjongen apron’ed zie.
“Can u helpt me out?” Ik glimlach, knipper ik mijn drievoudig-mascara-met een laag bedekte zwepen, I’m die de voordelen om minder een Kristopher en meer een prissy Krissy in mijn toespraak te zijn ziet. “I’ll waarschijnlijke onderbreking iets otherwise.”
Hij stapt me op, mijn ridder in de parkerenpartij van langzame bewegende draken van mini-bestelwagens, en mijn ditz wordt minder pret en ernstig. “I vergat waar I parked… Ik heb een Minikuiper, door way.”
Hij ontruimt zijn keel.
kay “Jay! Enkel kidding. It’s een coupe.”
Hij lacht, beleefd: Ik ben nu de leuke, gekke, gehouden vrouw.
Na het vullen van mijn auto met het werftoestel, leidt hij me die aan de Weg van de Vreedzame Kust, “south”s en “west”s voor “left”s en “right”s in Chickalese vermijdt, en ik kruis door een heuvel van koekje-snijder huizen alvorens wordt gedumpt op de kust, op een stille weg aan de Boy’s Italiano villa, “The Kasteel, ” Ik roep het.
Ik toon de Jongen het ontvangstbewijs. “I’m de beste medewerker die nooit voor you.” werkte;
“Thanks, honey.” Perky hij pikt me op mijn steenbolk, stijl lucy-Desi. “All juist, here’s uw drug money.” En hij telt contant geld om achter me te betalen, en ik denk hoe deze scène mijn hooker hielen en roken-uit ogen en neon roze en zwarte lingerie onder mijn geullaag aanpast.
De Jongen neemt ons aan meeneem, en 15 minuten later zitten wij in zijn eetkamer, overziend de kust van Los Angeles dat als kleine diamanten in de ringen van het middenklassehuwelijk schittert, etend vuil Mexicaans voedsel.
I undress zelf voor dessert. “That’s aardig, ” zegt de Jongen. En wij stuiteren in zijn bed–
En hij gaat uit over te gaan te werk terwijl het werken, lezend woorden over aantallen.
Het was een aardige onderbreking van de Zondag, but–
Geen fucking-danken-u voor huwelijk.


















10.Sep.2007, 02:03 p.m.
goed was dat een reusachtig afval van mascara en stiletto teenpijn u het telefoonaantal voor de kerel van het huisdepot in plaats daarvan zou moeten geworden zijn.
10.Sep.2007, 02:28 p.m.
Feit of fictie? Bent u ernstig, k-Hertogen? Als zo, omhoog barst u me. EN, doe u drijven werkelijk een Kuiper?
10.Sep.2007, 02:30 p.m.
Al feit, met inbegrip van de glorious anticlimax, en het vragen om een “hoe, niet een girl.”
I don’t drijven werkelijk een Kuiper — Ik probeerde om dude over montagemateriaal in mijn boomstam te doen schrikken.
XXXO,
K
10.Sep.2007, 03:34 p.m.
hahah herinnert dit me aan een gelijkaardige situatie ik in toen het kopen van mijn papa een aanwezige vadersdag van een Volgende tijd I’m was die van de hardwareopslag!!! zich aan nines proberen en kleden en mijn manier rond gaat flirten en zien hoe ik = ga)
11.Sep.2007, 06:59 am
U barst omhoog me.
11.Sep.2007, 10:59 am
einde dat brutoverhalen over het zijn in bed met uw suikerpapa schrijft.
13.Sep.2007, 03:51 p.m.
ER, Um, Krissy, houd ik van uw blog, maar vertel me doen u houd van deze hefty en duidelijke hielen dat I”ve seein zo veel van, ik deze “zapatos” bedoel; zijn vrij hott maar deze kindahiel schijnt altijd zo bizar aan me y’know…………I betekenen om uw superieure smaak niet te vragen maar y’know….
Z’maji @ hauteblogxoxo.wordpress.com
14.Sep.2007, 12:31 p.m.
Hilarious. Ik lachte zo hard bij de schoffellijn tot de scheuren uit mijn ogen kwamen.
17.Sep.2007, 04:03 p.m.
U bent HILARIOUS liefde!! dit grappigste yet…. LMAO was
18.Sep.2007, 08:24 am
Ha - groot verhaal. U zou uw eigen show moeten hebben!