Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι έκπληκτοι όταν τους λέω εγώ δεν έχω ρουθουνίσει ποτέ κοκ από το στομάχι ενός προτύπου στη Βραζιλία, εκείνος ο δεν έχω ξεφυσήξει το δοχείο, εκείνο το Ι μόλις, σπάνια ____tinis ποτών. Δεν καταλαβαίνουν πώς έχω κρατήσει D.A.R.E. μου. η υπόσχεση αλλά λέει ότι πράγματα στο κοινό που κάνουν άνθρωποι να εξετάσουν με όπως μιλώ τα γαλλικά.

Έτσι όταν θεώρησα γενικό Prozac - η ουσία των γιατρός-ορισμένων φανταχτερών ρόδινων χαπιών για Chicks™ - για να σκοτώσω PMDD μου (απότομα για τη «προεμμηνορροϊκή δυσφορική αναταραχή,» απότομα για κακό PMS που μετατρέπει τη Porsche μου `07 εγκέφαλος 911 σε `89 Honda Civic), εξέτασα πώς το φάρμακο θα με έκανε.

Αλλά μετά από τους μήνες της κάλυψης της σόγιας έξι lattes με είκοσι κόκκινους ταύρους χωρίς ζούλιγμα της διανοητικής κούρασής μου, εξαργυρώνω μέσα τη συνταγή μου. Ανιχνεύω τη μικροσκοπική ενίσχυση ιεροτελεστίας τυπωμένων υλών παρεχόμενη: «Τα χάπια μπορούν να ελαττώσουν τη σεξουαλική επιθυμία,» - γελώ, την αμφιβάλλω - «μπορεί να προκαλέσει την ανησυχία, μπορεί να προκαλέσει τις αυτοκαταστροφικές σκέψεις, μπορεί να προκαλέσει την κατάθλιψη. Εάν ακούτε το χτύπημα στα αυτιά σας και θέλετε να διαπεράσετε κάποιο με το στιλέτο πέντε-ίντσας σας, καλέστε τον παθολόγο σας.»

Να συναρπάσει.

Καταπίνω ένα μπλε χάπι μωρών για το πρόγευμα. Και αισθάνομαι ακόμα κουρασμένου μετά από 2 μ.μ., μετά από τρία ταξίδια σε Starbucks, μετά από ένα ενεργειακό ποτό σχεδιαστών, τον αποστακτήρα Ι

Δεν έχει λάβει νέα από το αγόρι όλη την ημέρα.

Ψηλαφώ το iPhone μου, και ανησυχώ δεδομένου ότι ακούω την απάντηση υπηρεσίας προσωπικού τηλεφωνητή του. «Κανονικά με καλείτε κάθε φορά που παίρνετε τα piss,» εγώ λέτε. «Είμαι ενδιαφερόμενος για την κύστη σας.»

Κλείνω το τηλέφωνο, και οι νεροχύτες ήλιων με τη διάθεσή μου, και αποσπώμαι από την επιχείρηση: εσωτερικός Βοημίας μου θέλει μια άρρωστη ημέρα ενώ το εσωτερικό yuppie μου την κτυπά για να συνεχίσει sweatshop του μυαλού μου.

Αλλά αντί των δάχτυλων που πετούν πέρα από το MacBook μου, έξοχο εμπορικός, βρίσκομαι σε φρούτα Rollups, πιεσμένα κομμάτια της ζάχαρης στις δεσμός-χρωστικές ουσίες ευτυχούς, το αντίθετο αγοράς υπεραγορών για το πώς αισθάνομαι. Ταξιδεύω πίσω στο σπίτι, και συνειδητοποιώ ότι ακόμα δεν έχω λάβει νέα από το αγόρι. Ένα κομμάτι του χαρτί επιπλέει στην περιτύλιξή μου και το Ι squeal όπως το είναι μια αράχνη και ελέγχει μόλις μια παρέκκλιση, και αναρωτιέμαι εάν είμαι στην άκρη από το Prozac, αναρωτιέμαι εάν το αγόρι είναι κρατημένος όμηρος και στο Castle από κάποιο εκτός από με, αναρωτιέμαι εάν

Riiing. Riiing.

Καλεί; «Satan που μιλά,» απάντηση Ι.

«Hey, fucker.» Η φωνή του αποφλοιώνει ευτυχή, αναρωτιέμαι εάν οι τρομοκράτες που κρατούν ένα πυροβόλο όπλο στο κεφάλι του έχουν απαιτήσει ότι ενεργεί φυσικός. «Μπήκα ακριβώς από να απασχοληθώ στο ναυπηγείο, μωρό.»

Of course. Weeding, enjoying green grass, “Getting dirty without me?” I ask. “Did you dig out a mud wrestling pit?”

“It was great. You don’t know how satisfying it is to work the land you own.”

I imagine him shirtless, sunning, his six-pack sweating. “I’m sure. Did you pay yourself $5.50 per hour for this work?” We talk small while I land home: he’s asking about my day and how I spent it, and I tell him all I did was touch myself to Prince songs; I skip over my science experiment with my brain. But as we keep chatting I pour out the month’s worth of pastel pills into the toilet and flush. I decide I’ll control my mind myself, I’ll skip taking the passenger seat while some chemical is the driver, I–

Wonder if it’s too late for another soy latte and an espresso-laced brownie.

» ToyMe pill necklace $160, A plus R Store .com

Related to "Barely Living Through Chemistry":

» Miu Miu Slip Dress

» Indulgems Jewelry, Trunkt

» Watered Down

"Barely Living Through Chemistry" keywords: $200 or less, Cover Story, Gold, Jewelry + Watches, Necklace, SEX .
You can follow responses to "Barely Living Through Chemistry" through the RSS 2.0 feed. You can leave a comment, or trackback from your own site.