Driving Without Gloves Rijden zonder Handschoenen

Maison Fabre driving gloves Maison Fabre rijden handschoenen $165, Saks.com $ 165, Saks.com
“Let's drive,” I say to The Boy, my boy, when he asks if I want dinner delivered or picked up. "Let's rijden," zeg ik tegen de jongen, mijn jongen, als hij vraagt of ik wil eten geleverd of afgehaald. We ride his elevator to the garage, and I'm tempted to jump in the little lift. We ride zijn lift naar de garage, en ik ben geneigd te springen in de kleine lift. We're out before I do, and I play police woman in my platforms and fox-trimmed coat, directing The Boy out of his dark, deep driveway, hopping into his Porsche as it warms on the empty street. We zijn uit voordat ik doen, en speel ik de politie de vrouw in mijn platforms en Fox-gegarneerd jas, de leiding van de Boy uit zijn donkere, diepe oprit, hopping in zijn Porsche als hij warmt op de lege straat. As he grabs his Carrera's stick shift, sliding gears in and out, my hand shifts to his pants, resting where each leg grinds into the other. Zoals hij grijpt naar zijn Carrera stok shift, schuifdeuren versnellingen in en uit, mijn hand verschuift naar zijn broek, rust waar elk been maalt in de andere.

I pet him as softly as his thumb rubs against the sphere of his stick shift, as the black air from the ocean breaths on the city lights lining the coast. Ik huisdier hem zo zacht als zijn duim wrijft tegen de sfeer van zijn stok verschuiving, zoals de zwarte lucht van de oceaan ademhalingen op de stad lichten voering de kust. I watch him drive, feeling each time he pumps his feet in a half-second dance to switch gears. Ik kijk hem rijden, gevoel, telkens wanneer hij pompen zijn voeten in een halve seconde dans te schakelen tandwielen. He swings wide through a curve on a cliff, while my hand hugs the circle of his thigh. Hij zwaait breed via een bocht op een klif, terwijl mijn hand hugs de kring van zijn dij.

“Feel good to drive your car?” I ask. "Feel good to drive van uw auto?" Vraag ik. He has my same commute, only minus trashy lingerie and plus a marble staircase: a roll out of bed, into a desk chair. Hij heeft mijn dezelfde pendelen, alleen minus trashy lingerie en vermeerderd met een marmeren trap: een roll-out van het bed, in een bureaustoel.

“Very good.” A quick shift punctuates his statement. "Zeer goed." Een snelle verschuiving punctuates zijn verklaring. The car's insides glow dark against the soft neon of its speedometer, and beyond the windshield jet air glitters with Los Angeles life. De auto's buik gloed donker af tegen de zachte neon van de snelheidsmeter, en daarna de voorruit straal lucht met glitters Los Angeles leven. The distant glimmer sparks off a yellow sign requesting we drive 35 mph. De verre sprankje vonken uit een geel teken verzoekende rijden we 35 mph. Before I realize The Boy's cruising at 90, the sign's miles behind. Voordat ik besef De Boy's cruises op 90, het teken van de mijl achter.

The Carrera's motor moans, a steady breath, like a lover squeezing pleasure out of her every effort. De Carrera's motor gekreun, een gestage adem, als een minnaar knijpen plezier uit haar alles in het werk.

“When's the last time you drove this fast?” The Boy asks, rolling in and out a river of traffic, flashing his brights, deliberating in a blink before picking each lane. "Wanneer is de laatste keer dat u dit snel reed?" De jongen vraagt, walsen in en uit een rivier van het verkeer, knippert zijn brights, beraadslagend een knipperen voordat plukken elke rijstrook. His eyes meet mine in his rearview mirror, and he moves his car from fourth to third gear as the traffic light we past shifts to red. Zijn ogen ontmoeten de mijne in zijn achteruitkijkspiegel en hij beweegt zijn auto uit vierde-derde vistuig als het verkeerslicht wij verleden verschuift naar rood.

“With you,” I say, lifting my head, sucking in air. "Met u," zeg ik, het opheffen van mijn hoofd, zuigen in de lucht. “You know I enjoy this so much more than those fashion events I'm supposed to hit?” I remember an hour slotted away in my calendar for tomorrow, with an RSVP I've already forgotten in favor of writing this. "Je weet dat ik geniet van deze nog zo veel meer dan mode evenementen I'm verondersteld te raken?" Ik herinner me een uur sleuven weg in mijn agenda voor morgen, met een RSVP Ik heb al vergeten ten gunste van dit schrijven. “Life's too short to spend it doing only what you think you should.” I tug on his pants. "Het leven is te kort om het alleen te doen wat je denkt dat je zou moeten zijn." Ik sleepboot op zijn broek. “So pull over into that alley.” "Dus trek over in dat straatje."

“You're right,” says The Boy, but we fly past it. "Je hebt gelijk," zegt de jongen, maar we vliegen verleden. “Only I don't want us to get arrested.” "Alleen ik wil niet dat ons te krijgen gearresteerd."

“It could be hot,” I argue, though our bubble of space in his sports car is already alive with heat. "Het zou kunnen zijn warm," ik betogen, maar onze zeepbel van de ruimte in zijn sportwagen is nu al leven met warmte. I feel my seat belt like gravity, a warm line tugging me into place, snug in my leather seat like I've settled in rich red earth. Ik voel mijn gordel als de zwaartekracht, een warme lijn sleepkracht me op zijn plaats, knus in mijn lederen stoel graag Ik heb geregeld in rijke rode aarde. The motor moving us is our sun. De motor beweegt ons is onze zon. Life outside is a smooth blur, and instead of emphasizing our speed, watching the world wash away through my window slows our inside time to a constant present, paused from future or past. Leven buiten is een goede vervagen, en in plaats van de nadruk op onze snelheid, het kijken naar de wereld wegspoelen via mijn raam vertraagt onze binnenkant tijd om een constant aanwezig, onderbroken van toekomst of verleden.

We stop to pick up sushi, and then we're a blink and red lights run away from The Boy's house. We stoppen op te halen sushi, en dan zijn we een knipperen en de rode lichten wegrennen uit The Boy's huis. He slips inside the garage, and I climb out of the car and smell the tires burning, sweating dry. Hij glipt binnen de garage, en ik klim uit de auto en geur de banden branden, zweten droog.

“Do you feel that heat from the tires?” The Boy looks at me. "Denkt u dat de warmte uit de banden?" De jongen kijkt naar me. “It felt good to get the car out.” "Het voelde goed om de auto uit."

Related to "Driving Without Gloves": Gerelateerd aan "rijden zonder Handschoenen":

» » Celine Leather Opera Gloves Celine Leder Opera Gloves

» » Python Burberry Gloves Python Burberry Handschoenen

» » D&G Dolce & Gabbana Gloves, Fur-Trimmed D & G Dolce & Gabbana Handschoenen, Fur-Schoongemaakte

"Driving Without Gloves" keywords: "Rijden Zonder handschoenen 'sleutelwoorden: Accessories Accessoires , , Fashion Mode , , Life Leven , , SEX GESLACHT
. .
You can follow responses to "Driving Without Gloves" through the U kunt de reacties op "rijden zonder Handschoenen" via de RSS 2.0 RSS 2.0 feed. You can diervoeders. U kunt leave a comment leave a comment , or Of trackback trackback from your own site. vanaf je eigen site.