Excuse Me? Συγνώμη; Do You Speak Spanish? Μιλάτε ισπανικά; (Part 1) (Μέρος 1)

Missoni sun hat Missoni Κυριακή καπέλο $210, Net-a-Porter.com $ 210, Net-a-Porter.com

“Wake up, baby.” "Ξυπνήστε, μωρό μου."

I blink away a dream of hard blacks and whites, and the Pacific sun dances on my face and bells' bright noise bounce through the room. I αναβοσβήνει ένα όνειρο μακριά από σκληρό μαύροι και λευκοί, τον Ειρηνικό και την Κυριακή χορούς για το πρόσωπό μου και καμπάνες "λαμπρό αναπήδηση θορύβου μέσω του δωματίου.

“Listen, it's that church,” The Boy says. "Ακούστε, είναι ότι η εκκλησία," Το αγόρι λέει. I look out the window, and over hotels crumbling into the blue air, I see a green hillside tiled with soft white homes, setting off the rusting iron crown of a church tower. Κοιτάζω απ 'το παράθυρο, και πάνω από καταρρέουσας ξενοδοχεία σε μπλε αέρα, βλέπω μια πράσινη πλαγιά πλακάκια με μαλακό λευκό σπίτια, προκαλώντας το στέμμα του σιδήρου σκουριάζουν μια εκκλησία πύργο.

“Very charming,” I say. "Πολύ γοητευτικό," Λέω. Then I sit up, listening more carefully. Τότε ανασηκώνω, ακούει με μεγαλύτερη προσοχή. “That's my iPhone's alarm.” I turn it off. "Αυτό μου iPhone της αφύπνισης." Εγώ την απενεργοποιήσετε.

“Oh,” The Boy says, and his voice is an echo of mine from last night, when we taxied into seaside Puerto Vallarta, Mexico, and passed my personal North Star, Starbucks. "Ω," Το αγόρι λέει, και τη φωνή του είναι μια ηχώ του ορυχείου από χτες το βράδυ, όταν θα taxied σε παραθαλάσσιο Puerto Vallarta, Μεξικό, και η προσωπική μου περάσει Βόρεια Star, Starbucks. “La estrellas bucks!” I cooed. "Λα estrellas bucks!" I cooed. “So we're still in civilization.” "Λοιπόν, είμαστε ακόμα στον πολιτισμό".

Then we drove away from the main drag, four lanes lined with hotel plazas, each their own whitewashed, resort village. Τότε οδήγησε μακριά από τις κύριες σύρετέ, επενδυμένες με τέσσερις λωρίδες ξενοδοχείο plazas, κάθε δικό τους ασβεστωμένα, θέρετρο χωριό. We jiggled gentle in the American car on Mexican cobbled streets, making soft turns until we stopped in an alley that ended facing a blur of ocean. Εμείς jiggled απαλή στο αμερικανικό αυτοκίνητο στις μεξικανικές καλντερίμια, κάνοντας στροφή μαλακό, μέχρι να σταματήσει σε ένα δρομάκι που έληξε αντιμετωπίζει θαμπάδα των ωκεανών. The Boy paid the cab driver in wrinkled dollars, and we stepped out in front of a condo building. Το αγόρι που καταβλήθηκε το θάλαμο οδηγού στο τσαλακωμένο δολάρια, και θα ενισχυθεί out μπροστά από ένα κτίριο Condo. “This is it,” he said. "Αυτό είναι αυτό", είπε. “Right on the beach! "Δικαίωμα στην παραλία! You planned well.” Μπορείτε προγραμματισμένη καλά. "

“If you had known this earlier, would you have laid me during our layover?” I asked. "Αν είχες γνωστό νωρίτερα αυτό, θα έχετε κατά τη διάρκεια που μου στάση μας;", ρώτησα. We elevatored to our top-floor rental, a comfortable cube of space shaped with plaster. Πρέπει να μας elevatored κορυφή δάπεδο μίσθωσης, ένα άνετο χώρο του σχήματος κύβου με γύψο. “This is smaller than your pool house,” I said. "Αυτό είναι μικρότερο από το σπίτι σας στην πισίνα," είπα. “But cozy.” A plastic parrot hanging from the ceiling watched us unpack and rush back out the door. "Όμως, cozy." Μια πλαστική παπαγάλος που κρέμονται από το ανώτατο όριο που παρακολούθησαν αποσυσκευασία και βιασύνη μας κάνει πίσω από την πόρτα. The Boy and I surveyed the scene outside our building. Το αγόρι και επιβλεπόμενο σκηνή έξω από το κτίριο μας. “Cute, right?” I stared at a patio restaurant nestled into the structure's side. "Ωραίο, έτσι;" I κοιτούσαμε ένα αίθριο εστιατόριο Φωλιασμένο στην δομή της πλευρά. “And look, how exotic — there are so many white Americans!” The Boy took my hand and we walked on the sidewalk lining the shore. "Και να, πώς εξωτικό - υπάρχουν τόσα πολλά λευκά Αμερικανοί!" Το αγόρι πήρε το χέρι μου και θα το περπάτημα το πεζοδρόμιο επένδυση στην ακτή. The Pacific slushed against piles of pebbles, making mild music. Ο Ειρηνικός slushed κατά σωρούς των βότσαλα, καθιστώντας ήπια μουσική. We paused at carts dusted with trinkets that blinked in soft midnight lights. Θα διακοπεί σε καροτσάκια dusted με μπιχλιμπίδια που blinked στο μαλακό μεσάνυχτα φώτα. I fingered a silver ring. I λαθροχείρ ένα ασημένιο δαχτυλίδι.

“Authentic Mexico, made in China,” said The Boy. "Αυθεντικές Μεξικό, στην Κίνα," είπε το αγόρι.

The bells start clanging again, and shake me from my memory. Οι καμπάνες clanging ξεκινήσει και πάλι, και μου αναδεύεται από τη μνήμη μου. “Are those real this time?” I stretch like a cat under the Mexican blanket, its pattern filtered through a clean American aesthetic. "Είναι αυτές που πραγματικά αυτή τη φορά;" I τεντώστε σαν τη γάτα στο πλαίσιο του Μεξικού κουβέρτα, το μοτίβο φιλτράρεται μέσω μιας καθαρά αμερικανική αισθητική. I slip on my vintage wooden wedges, and one of two dresses I brought. I κλίσεων στις ξύλινες σφήνες vintage μου, και μία από τις δύο φορέματα έφερα. Three coats of mascara, two minutes of black eye shadow, a layer of SPF 45 lotion later and we're walking through a seaside town still gray with morning. Τρεις παλτά της μάσκαρα, δύο λεπτών από το μαύρο μάτι σκιά, ένα στρώμα του SPF 45 λοσιόν αργότερα είμαστε και περπατώντας μέσα από μια παραθαλάσσια πόλη με γκρι πρωί.

We stroll away from the beach through crooked streets, weaving in and out of slow-moving locals. Θα περπατήσετε μακριά από την παραλία μέσω της στρεβλής δρόμους, ύφανση μέσα και έξω από αργή μετακίνηση ντόπιους. The Boy nudges me, and I turn to see Mexican men stare. Η nudges Αγόρι μου, και εγώ να δω τη σειρά του Μεξικού ανδρών κοιτάζω. “You're making the city's productivity drop 10%,” The Boy says. "Έχετε κάνει την πόλη της παραγωγικότητας πτώση 10%," Το αγόρι λέει. He pauses to let me pass first, as we hit a part of the sidewalk crowded with construction workers. Ο παύσεις να μου περάσει πρώτα, όπως μας χτυπήσει ένα μέρος του πεζοδρόμιο γεμάτο με εργάτες. “After you.” "Μετά από σένα."

“Always the gentleman,” I say. "Πάντα ο κύριος," Λέω. I tug the high hem of my skirt, a drop-waist T-shirt tunic I decided was a dress. I ρυμουλκό το υψηλό περικλείω φούστα μου, ένα αναπτυσσόμενο μέση μπλουζάκι χιτώνας αποφάσισα ήταν ένα φόρεμα. “I thought everyone would be sexy and half naked here,” I explain to no one. "Νόμιζα ότι όλοι θα είναι σέξι εδώ και μισό γυμνός," εγώ να εξηγήσει κανείς δεν. A little brown-skinned boy passes us, lifting his eyebrows at me in suggestion, smirking. Λίγο καφέ-εκδορά αγόρι περνάει μας, την ανύψωση του φρύδια μου στην πρόταση, smirking.

And then, despite years of globalization dancing 'round the world, spreading broken English and Western capitalism, despite growing up in an international beach town whose native tongue is Spanglish, I have a completely foreign experience: Και τότε, παρά τα χρόνια της παγκοσμιοποίησης χορό 'γύρο του κόσμου, σκορπώντας σπασμένα αγγλικά και τα Δυτικά καπιταλισμού, παρά μεγαλώνουν σε ένα διεθνές παραλία πόλη των οποίων η μητρική γλώσσα είναι Spanglish, έχω μια εντελώς ξένη εμπειρία:

I wish I'd worn a bra and jeans, and maybe even a pair of flats. Θα ήθελα να θέσω ένα σουτιέν και φθαρμένο τζιν, και ίσως ακόμη και ένα ζεύγος διαμερίσματα.

» » READ PART TWO ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ … ...

Related to "Excuse Me? Do You Speak Spanish? (Part 1)": Σχετικά με "Συγνώμη; Μιλάτε ισπανικά; (Μέρος 1)":

» » Life's a Beach. Η ζωή του μια παραλία. What Your K Is… Τι σας Κ είναι ...

» » What Your K Is… Τι σας Κ είναι ...

» » Excuse Me, Do You Speak Spanish? Συγνώμη, μιλάτε ισπανικά;

"Excuse Me? Do You Speak Spanish? (Part 1)" keywords: "Με συγχωρείτε; Μιλάτε ισπανικά; (Μέρος 1)" λέξεις-κλειδιά: Accessories Αξεσουάρ , , Fashion Μόδα , , Life Ζωή , , SEX SEX , , Travel Ταξιδεύω
. .
You can follow responses to "Excuse Me? Do You Speak Spanish? (Part 1)" through the Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε "Συγνώμη; Μιλάτε ισπανικά; (Μέρος 1)", μέσω της RSS 2.0 RSS 2.0 feed. You can ζωοτροφών. Μπορείτε να leave a comment σχολιάσετε , or , Ή trackback trackback from your own site. από την περιοχή σας.