De wolkenhalsband van Zoe & van Morgan $180, netto-a-Porter.com

“Mind als ik dichtbij window?” zit; De Jongen, mijn jongen, neigt zijn goedkeuring, zodat druk ik zijn ezel en misstap in de leerzetel.

De straaldia's binnen de hemel, en de ernst duwen me tegen mijn stoel: zacht als bed, voel ik het van hiel aan hoofd. Wij hengelen in de lucht, die het blauwe vertroebelen met de Stille Oceaan ingaat. Ik let op de aardedaling weg, zoals een zijde nightie uitglijdend aan de vloer, en de buitenkant krimpt: de oceaangolven vlot in regelmatige broodjes, toen uiterst kleine plonsen, en tenslotte enkel een mooi patroon dat omhoog door de zon wordt gespeeld. Een enkel product voor mijn genoegen.

Wij houden beklimmend.

Mijn gezicht kust bijna het glas, bijna stoom het venster als horloge van I: de pijler van Santa Monica is een strookverdunner dan de riem van mijn kleding die mijn schouder wegglijdt, en snelweg 405 is zo breed zoals het slot van haar dat in mijn gezicht valt. Ik kijk over het blauw, en zie een ander vliegtuig weerspiegelend ons. Ik ben benieuwd of houdt die straal ook een meisje in prima, haar voet die in roze gouden avondsandals wordt overspannen, haar lichtjes gebogen rug aangezien zij leunt om op haar wereld te letten wordt een korrel van zand.

Alles voelt vers van hoog het vliegen, en ik ben al perspectief nu: Het leven van Los Angeles kijkt zo klein, maar de mogelijkheden van genoegen in de wereld groeien onbegrensd.

Wij houden beklimmend.

Terug overspannend over de oceaan, nu daar een blad van wolken die het lichaam van de stad omvatten, maar ik bereik door een hoogtepunt. I’m zeker kan ik het huis van de Jongen zien, misschien dat de vlek van purple satijnkousen I links in zijn badkamers is. Maar zijn acre van land kan eveneens een duim van huid zijn.

Wij houden beklimmend.

Plotseling bestrooide there’s een vreemde rimpel van bergen met sneeuw. Het kijkt als een laag van poedersuiker aan me, die wacht weg worden gelikt, maar misschien enkel heeft een voet van het mensen binnen hun bed voor langer dan mijn vlucht gehouden. Ik knipper, en vóór I’m die terug in mijn reis wordt verpakt, hebben wij over de waaier en in de woestijn gegleden.

Ik kijk terug bij de Jongen, dan terugkeer aan mijn venster. Ik denk wij over de oceaan opnieuw berijden, tot het land dat een reuzecirkel van water koestert wordt geopenbaard. De golven lake’s maken dat zelfde mooie patroon in de zon, en ik ben benieuwd of kon ik mijn venster uit bereiken en het meer knijpen, en zijn stof slepen in bedkleren.

Ik vergeet dat in een land van wolken: de zon stuitert van de mist, makend tot clouds–maybe nine?–like een weerspiegeld plafond. Sun’s die me volgt, lettend op zijn gedachtengang in de buitensporige mist, en ik veronderstel springend uit het vliegtuig, en ploegend door het katoen. Mijn voeten zouden, als status op een matras een weinig dalen en zijn rumpled bladen, maar als ik snel genoeg I'd nooit in werking stelde misluk. I'd enkel levend in de hemel, in mijn hemel ter wereld.

De vliegtuigplateaus, we’ve climaxed. Ik leun terug als mijn voorzitter, tevredenstelde.

"Wat u die bekijken?" waren vraagt de Jongen.

Ik kus zijn hoofd, dat mijn hand glijdt onder zijn donkere deken. "Niets."

Verwant met "het Vliegen hoog":

  "   Wat Uw K Is…

  "   Het teruggaan aan Cali

  "   Stella McCartney Thigh-High Boots

"Hoog vliegend" sleutelwoorden: $200 of minder, Behandel Verhaal, Manier, Goud, Juwelen + Horloges, Halsband, GESLACHT, Reis .
U kunt reacties op "het Vliegen hoog" door volgen RSS 2,0 voer. U kunt verlaat een commentaar, of trackback van uw eigen plaats.