Ταλάντευση

Μανσέτες προσευχής στόλου Ilya, Coco de Mer
SHALT ΕΙΣΆΓΕΤΕ ΓΥΜΝΌ.

Το παρθένο άσπρο πλαστικό του σημαδιού κλείνει το μάτι σε με στο χαμηλό φωτισμό του φραγμού, δεδομένου ότι πιάνει τη λάμψη από μια γραμμή μπουκαλιών κακογραφία-επονομαζόμενων «Mary,» «αυτό είναι Joseph,» και «το Joneses.» Κοιτάζω επίμονα στο σημάδι, είναι όπως εμείς μοιράζεται ένα αστείο, όπως τα δύο ζεύγη που συναθροίζονται απέναντι από με, στο άλλο πόδι του L-shaped φραγμού.

Μπορώ μόλις να ακούσω το γέλιό τους πέρα από το πορνογραφικό που παίζει στο επίπεδο ορθογώνιο της TV επάνω από με, που λάμπω έναν άνδρα και μια γυναίκα που κάνουν ποιος Θεός τους σχεδίασε για να κάνει, στην καθαρή ηλιοφάνεια του κήπου γκέτο Ίντεν τους.

Μόνο δεν είμαι βέβαιος ότι ο Πρόεδρος του κόσμου που φαντάζεται θα κατόρθωναν να στρίψουν τόσα πολλά άκρα σε τόσες πολλές σωστές γωνίες όπως αυτήν.

Η φωτογραφική μηχανή μεγεθύνει σε έναν θώρακα ανύψωσης, σύροντας κάτω από… Φαίνομαι μακριά πότε ένας άλλος οινοπνευματώδης χυμός μήλων εμφανίζεται μπροστά από με. Μια γυναίκα φωνάζει πέρα από το φραγμό, «καλούμε αυτό `ιερός κύλινδρος» κάτω στη Φλώριδα.»

Διασχίζομαι με το φλυτζάνι, και τα ζεύγη αυξάνουν τα πλαστικά γυαλιά τους.

Bartender ανυψώνει το ποτό του, επίσης, το ροδοκόκκινο υγρό πετώντας πέρασμα το μαύρο πουκάμισό του που κουμπώνεται σφιχτά στο λαιμό του, όπως το κοστούμι ενός ιερέα. Μου προσφέρει την καθοδήγηση για την τρίτη φορά: «Έτσι περιστροφή όπως αυτό για τις ευθυμίες…» Όλοι κρατάμε τα ποτά μας πέρα από τα κεφάλια μας, και τα φλυτζάνια μας περιστρέφονται» γύρω από τα κρανία μας, ο τρόπος Χριστιανοί εθεώρησε ότι ο ήλιος περιέβαλε τις γήινες ακριβώς εκατοντάδες των ετών πριν.

Η τελευταία φορά που ένωσα οποιοδήποτε άλλοδήποτε τελετουργικό ποτών ήταν Χριστούγεννα, όταν πήρα την κοινωνία στον καθεδρικό ναό του στο κέντρο της πόλης Λος Άντζελες. Το ενδιαφέρον μου για την υπηρεσία της Κυριακής ήταν λιγότερο εμπνευσμένο από την ταπεινότητα, και περισσότεροι από το hilarity των προσέχοντας ανθρώπων δίνουν τα χρήματα που δεν θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά σε ένα από τα πλουσιότερα landowners. Και για έναν ηδονιστή, η αρχιτεκτονική της εκκλησίας ήταν ιερή. Αν και το κτήριο σχεδιάστηκε για να στεγάσει έναν κλάδο της παγκόσμιας δεύτερης παλαιότερης επιχείρησης, ήταν μόνο θεϊκό επειδή ήταν τόσο πολύ χωματένιο και ο σύγχρονος-καθεδρικός ναός χτίστηκε υποθετικά χωρίς οποιεσδήποτε σωστές γωνίες.

Εκτός αν το YE τρώει της σάρκας μου…

Θυμάμαι δεδομένου ότι υπέκυψα το κεφάλι μου για να πάρω μια γκοφρέτα και μια δακτυλήθρα του χυμού σταφυλιών: Έπινα τον Ιησού, πράγματι. Περισσότεροι όπως έπαιρνα ένα μικρών διαστάσεων, υπερτιμώ ποτό σε οποιοδήποτε άλλοδήποτε φραγμό Λα: Είχα δώσει δέκα δολάρια στον περνώντας κάδο, ο οποίος σκέφτηκα καλυμμένου την αποδοχή μου για να θαυμάσει το λεκιασμένο γυαλί, όχι οποιεσδήποτε υποτιθέμενες αμαρτίες. Ήμουν αμετανόητος για τη διασκέδασή μου χτες τη νύχτα, και ήξερα ότι ο γιος του προϊσταμένου θα καταλάβαινε: Jesus hung with that hooker, Mary Magdalene. And anyway, how was that service any more than a better business, than a larger scale money-maker than the just-outside-Miami, members-only club I’d paid $77 to join, to partake “free” cocktails in?

And unless ye drink of my blood…

I look at the half-naked man across from me, his wine wasting in front of him, untasted. His crotch is covered with a green, tiny towel, like a little leaf over Adam’s evil area after eating a bad apple. His belly bounces with his breath.

I only look away when he meets my eyes; I turn my head, I take a deep sip. This cocktail is so much sweeter than the holy Kool-Aid I’d drunk at church.

“So how’d you hear about E’s Den?” The bartender, who’d also doubled as the doorman, pours another drink for himself as he asks me. In the low lighting, the scarlet liquid looks like blood, even more so than the grape juice that the priest had poured for me.

“I was searching online,” I answer. “I wanted to find a swingers’ club in Florida. I was curious.”

“Seek and ye should find, eh?” He takes a neat sip. The bar’s soft light beams off his baldness, blurring a halo over his head of monkish fringe. “You came on a quiet night. Sunday’s are usually the best day for us. Everyone comes and it’s a real community. A lot of regulars, even a mother and her daughters… We’re all just hanging out, barbecuing.”

In a flash I see an orgy of ugly flesh, and I put down my drink. It was how he made it sound so innocent that reminds me where I am: a Southern all-you-can-eat buffet, only instead of the cheap ribs they served at a restaurant my Bible Belt uncle favored, people here paid for choicer meats.

I clutch my cup again: the liquor had already baptized my brain, and a few sips more could further slur my thoughts. A little devil on my shoulder warns the strange drink might work the opposite of fruit from the tree of knowledge: I’d wake up naked, not knowing what had happened. An angel counters, telling me to just trust for the best: doesn’t it all feel so comfortable, so natural, so right here?

I stare into my cocktail, waiting for an answer, like a lazy prophet. I only look up at a spark of light: the bartender had turned to talk to the couple further down the bar, and the gold cross dangling down the front of his shirt had caught the gleam of the spot-lit stripper’s pole.

The chrome pole stands so straight, a clean line pointing upwards, while stabbing an altar of a scuffed, mirrored stage. To the left of that sliver of silver is the closed door I’d seen as soon as I walked in: THOU SHALT ENTER NAKED.

Just a door knob twist away, it seems sinful not to cure my curiosity…

“Do you mind if I go in?” I take the bartender’s nod as permission to enter clothed, and stand up, still for a second as I find my balance. Then I open the door.

A staircase’s ascent glows under hidden light, and I climb, curious as an old-maid bride. At the top a room blossoms open to me: it has close, cozy walls that somehow seem to stretch up to the sky in the dark, like the cloudy ceilings of a church. Same as the bar below, the room is built of rough plaster logs, and their texture gives the space the feeling of a pioneer Puritan’s cabin. Clean mattresses border the walls, and their soft white cushions any misgivings I have about the beds’ closeness to each other. Towards the end of the room, smaller cots tuck into private places, little family chapels lining an old cathedral.

The space ends with a big bed, its high canopy spiriting around it, blurring my view, till the curtains open wide in a ghost breeze, and I suddenly see: I see wrinkled sheets with bleached stains that might have been blood or grape juice or wine, I see how the drink ritual, that cheesy cheers, had distracted me from how much alcohol they’d bled into me, I see how the cheap humor of the sign had dared me into this, I see how they all wanted me to partake, to belong, to–

“Join us?” asks a pair from downstairs, naked as Adam and Eve as they brush by my black dress, moving towards the bed.

I stare at them: in the glowing darkness, neither young nor old, they’re a vision of the couple at my high school youth group who dictated I wait to be fucked by a man I’d barely know, but that I’d committed to for eternity. That I’d sworn I’d love forever, even if I learned later that truly unconditional love was just another four-letter word. That I’d sacrifice what ever soul I’d sewn together to please the church’s, the state’s, everyone else’s invisible gods.

The woman kneels in front of her husband, bowing her head. His eyes catch mine, and his face creaks into a smile: I’d be fresh flesh for a stale ritual.

He nods his head a little, then stretches his arms out, his fuzzy shadow making a cross. His hands flap down to force his wife’s head into his lap, and bending over her body he looks as broken as a priest watching a pet student.

And the two shall become one flesh…

Her hand grips his thigh, and her wedding ring winks in the low light. That cheap chip of glass, glued to an empty circle of fool’s gold, sparks my flight down the stairs.

I rush out the door without saying good bye. As I drive away, from my rearview mirror I see the weird angles of the club’s steeple, and I offer thanks that I’ll never be trapped swinging between society’s demons and gods, but determined to build my own heaven on earth.

At a stop sign, I text message a friend, whose brain and body I thought worthy of worship. I hit SEND and wait for his response to my digital prayer:

I’m feeling impure. Come over and make me scream, “Oh my god.”

Related to "Swinging":

» Metallic Anthropologie Belt

"Swinging" keywords: Cover Story, SEX, Travel .
You can follow responses to "Swinging" through the RSS 2.0 feed. You can leave a comment, or trackback from your own site.