Het slingeren

De manchetten van het Gebed van de Vloot van Ilya, Coco DE Mer
THOU SHALT GAAT NAAKT IN.

Het maagdelijke witte plastiek van het teken knipoogt naar me in de lage verlichting van de bar, aangezien het het schijnsel vangt stuiterend van een lijn van flessen gekrabbel-geëtiketteerdt Mary, dit is Joseph, en Joneses. Ik staar bij het teken, is het als wij deelt een grap, zoals de twee paren die overdwars van me, bij het andere been van de L-vormige bar samenkomen.

Ik kan nauwelijks hun gelach over de pornografie horen die op de vlakke rechthoek van TV boven me speelt, die een man en een vrouw opvlamt die welke god doen hen om, in de zuivere zonneschijn van hun eigen gettotuin van Eden ontwierp te doen.

Slechts ben ik niet zeker de voorzitter van het ingebeelde heelal zij erin zouden slagen om zo vele lidmaten bij zo vele rechte hoeken als dat te verdraaien.

De camera zoemt op een het hijsen ribbenkast, slepend onderaan Ik kijk weg wanneer een ander alcoholisch appelsap voor me verschijnt. Een vrouw schreeuwt over de bar, wij roepen dit een `Heilige Roller neer in Florida.

Ik kruis me met de kop, en de paren heffen hun plastic glazen op.

De barman heft zijn drank op, ook, de robijnrode vloeibare vliegende pas zijn zwart overhemd dat vast aan zijn hals, zoals het kostuum van een priester wordt dichtgeknoopt. Hij biedt me begeleiding voor de derde keer aan: Zo toe juicht de rotatie als dit voor Wij allen houden onze dranken over onze hoofden, en onze koppen roteren 'om onze schedels, geloofde de manier Christenen de zon aarde enkel honderden jaren geleden omcirkelde.

De laatste tijd ik me bij een ander drankritueel aansloot was Kerstmis, toen ik kerkgemeenschap in de kathedraal van Los Angeles van de binnenstad nam. Mijn rente in de dienst van de Zondag was minder geïnspireerdv door nederigheid, en meer uit de hilariteit van lettende op mensen schenken geld zij zich niet aan één van rijkste landowners konden veroorloven. En voor hedonist, was de architectuur van de kerk heilig. Hoewel het gebouw werd ontworpen om een tak van de tweede oudste zaken van de wereld te huisvesten, was het slechts hemels omdat het zo zeer aardachtig was en de modern-kathedraal werd vermoedelijk gebouwd zonder enige rechte hoeken.

Tenzij ye van mijn vlees eet

Ik herinner me glimlachend aangezien ik mijn hoofd boog om een wafeltje en een vingerhoedje van druivesap te nemen: Ik dronk Jesus, inderdaad. Meer als kreeg ik te klein, overpriced drank bij een andere bar van La: Ik had tien dollars aan de voorbijgaande emmer geschonken, die ik behandeld mijn toelating dacht om het gebrandschilderd glas, geen vermeende zonden te bewonderen. Ik was unrepentant vorge nacht voor mijn pret, en ik wist de zoon van de werkgever zou begrijpen: Jesus hing met dat hooker, Mary Magdalene. En hoe dan ook, hoe was dat de dienst any more dan betere zaken, dan een grotere schaalgeldmaker dan enkel-buitenkant-Miami, lid-maar club ik $77 om me had betaald aan te sluiten bij, om deel te nemen vrije cocktails in?

En tenzij ye drank van mijn bloed

Ik bekijk overdwars de half-naked man van me, zijn wijn die voor hem verspilt, untasted. Zijn bifurcatie is behandeld met een groene, uiterst kleine handdoek, zoals een klein blad over het kwade gebied van Adam na het eten van een slechte appel. Zijn buiksprongen met zijn adem.

Ik slechts kijk weg wanneer hij mijn ogen ontmoet; Ik draai mijn hoofd, neem ik een diep slokje. Deze cocktail is zo veel zoeter dan de heilige kool-Hulp die ik bij kerk had gedronken.

Zo hoe u over het Hol van E? hoort De barman, die ook verdubbeld als portier, giet een andere drank voor zich aangezien hij me vraagt. In de lage verlichting, kijkt de scharlaken vloeistof als bloed, zelfs nog meer dan het druivesap dat de priester voor me had gegoten.

ik zocht online, het antwoord van I. Ik wilde een club van swingers in Florida vinden. Ik was nieuwsgierig.

Zoek en ye zou moeten vinden, eh? Hij neemt een keurig slokje. De zachte lichtstralen van de bar van zijn kaalheid, die een halo over zijn hoofd van monnikachtige rand vertroebelt. U kwam op een stille nacht. De zondag is gewoonlijk de beste dag voor ons. Iedereen komt en het is een echte gemeenschap. Heel wat beroepsmilitairen, zelfs een moeder en haar dochters Wij allen hangen enkel uit, barbecuing.

Onmiddellijk zie ik een bacchanaal van lelijk vlees, en ik zette mijn drank neer. Het was hoe hij tot het zo onschuldig geluid maakte dat me eraan herinnert waar ik ben: zuidelijk alle-u-kunnen-eet buffet, slechts in plaats van de goedkope ribben dienden zij bij een restaurant mijn begunstigde oom van de Riem van de Bijbel, mensen hier betaald voor choicervlees.

I koppeling mijn kop opnieuw: de alcoholische drank had reeds mijn hersenen gedoopt, en een paar slokjes konden meer mijn gedachten verder uitonduidelijk spreken. Een kleine duivel op mijn schouder waarschuwt de vreemde drank het tegengestelde van fruit van de boom van kennis zou kunnen werken: Ik zou naakt wekken, wetend wat niet was gebeurd. Een engel verzet tegenzich, vertellend me om enkel op voor het beste te vertrouwen: niet het al zo comfortabel gevoel, zo natuurlijk, zo net hier?

Ik staar in mijn cocktail, wachtend op een antwoord, zoals een luie helderziende. Ik bekijk slechts omhoog een vonk van licht: de barman had om aan het paar verder onderaan de bar gedraaid te spreken, en het gouden kruis dat onderaan de voorzijde van zijn overhemd bengelt had het schijnsel van de vlek-aangestoken pool van het afbijtmiddel gevangen.

De chroompool bevindt zich zo rechtstreeks, een schone lijn die naar omhoog richt, terwijl het neersteken van een altaar van een geschaafd, weerspiegeld stadium. Links van die strook van zilver is de gesloten deur die ik zodra ik in liep had gezien: THOU SHALT GAAT NAAKT IN.

Enkel schijnt een draai van de deurknop weg, het zondig om mijn nieuwsgierigheid niet te genezen

Let op u als ik? binnen ga Ik neem het teken van de barman als toestemming om gekleed in te gaan, en kom, nog voor een seconde op aangezien ik mijn evenwicht vind. Dan open ik de deur.

Het stijgen van een trap gloeit onder verborgen licht, en ik beklim, nieuwsgierig als oud-meisjebruid. Bij de bovenkant komt een ruimte open aan me tot bloei: het heeft dicht, comfortabele muren die op de een of andere manier om zich tot de hemel in donker, als de bewolkte plafonds van een kerk schijnen uit te rekken. Het zelfde zoals de bar hieronder, wordt de ruimte gebouwd van ruwe pleisterlogboeken, en hun textuur geeft de ruimte het gevoel van de cabine van een pioniersPuritein. De schone matrassengrens de muren, en hun zacht wit beschermen om het even welke zekerheden die ik over de nabijheid van de bedden aan elkaar heb gehad. Tegen het eind van de ruimte, plooien de kleinere wiegen in privé plaatsen, weinig familiekapels die een oude kathedraal voeren.

De ruimte beëindigt met een groot bed, zijn hoge luifel die rond het spiriting, die mijn mening, tot de gordijnen wijd open in een spookwind vertroebelt, en ik zie plotseling: Ik zie gerimpelde bladen met gebleekte vlekken die bloed of druivesap of wijn zouden kunnen geweest zijn, zie ik hoe het drankritueel, dat kaasachtig toejuicht, me van hoeveel alcohol die zij afgetapt in me had afgeleid, zie ik hoe het goedkope humeur van het teken me in dit had gedurft, zie ik hoe zij allen me wilden deelnemen, om te behoren, aan

Sluit me aan bij ons? vraagt een paar van beneden, naakt als Adam en Vooravond aangezien zij door mijn zwarte kleding borstelen, die naar het bed op weg is.

Ik staar bij hen: in de het gloeien jong noch oude duisternis, noch zijn zij een visie van het paar bij mijn groep van de middelbare schooljeugd die ik wacht te zijn fucked door een mens dicteerde die ik nauwelijks wete het zou n, maar dat had ik geëngageerd aan voor eeuwigheid. Dat ik had gezworen zou ik voor altijd van houden, zelfs als ik later leerde dat de echt onvoorwaardelijke liefde enkel een ander vier-brief woord was. Dat zou ik offeren welke ziel ik aan de kerk, de staat, iedereen anders onzichtbare goden gelieve samen ooit te naaien.

De vrouw knielt voor haar echtgenoot, die haar hoofd buigt. Zijn ogen vangen mijn, en zijn gezicht knarst in een glimlach: Ik zou vers vlees voor een oud ritueel zijn.

Hij neigt een weinig zijn hoofd, rekt dan zijn wapens uit uit, zijn verwarde schaduw makend een kruis. Zijn handen klappen neer om het hoofd van zijn vrouw in zijn overlapping, en het buigen over haar lichaam te dwingen hij zoals gebroken als priester kijkt die op een huisdierenstudent let.

En twee zullen één vlees worden

Haar handgrepen zijn dij, en haar trouwring knipogen in het lage licht. Die goedkope spaander van glas, die aan een lege cirkel van het goud van de dwaas wordt gelijmd, vonkt mijn vlucht onderaan de treden.

Ik storm de deur zonder vaarwel het zeggen buiten. Aangezien ik wegrijd, van mijn rearview spiegel zie ik de bizarre hoeken van de torenspits van de club, en ik bied dank aan dat ik nooit slingerend tussen de demonnen van de maatschappij en goden zal opgesloten worden, maar geslingerd om mijn eigen hemel ter wereld te bouwen.

Bij een eindeteken, I- tekstbericht een vriend, van wie hersenen en lichaam I van verering waardig dacht. Ik raakte VERZEND en wacht op zijn reactie op mijn digitaal gebed:

Ik voel onzuiver. Kom langs en maak me gillen, Oh mijn god.

Verwant met het Slingeren:

  MetaalRiem Anthropologie

Slingerende sleutelwoorden: Het Verhaal van de dekking, GESLACHT, Reis .
U kunt reacties volgen op het Slingeren door het voer RSS 2.0. U kunt een commentaar, of trackback van uw eigen plaats verlaten.