Η καλλιτεχνία συνδυασμού uptown με στο κέντρο της πόλης κομψό, κατάλληλος τη λειτουργία στη μόδα, επεξεργαμένος τα ισχυρά δέρματα στις curvy γραμμές, τσάντες Gida Bavari είναι για τις γυναίκες που δεν συμβιβάζουν ποτέ τους εγκεφάλους για την ομορφιά, τη δύναμη για τη θηλυκότητα, ή το προσωπικό ύφος τους για τη διάβαση των τάσεων.

Φιαγμένη από τολμηρά ιταλικά δέρμα και υλικό, κάθε τσάντα Gida Bavari επεξεργάζεται στην πόλη της Νέας Υόρκης και επιδέξια προσαρμοσμένος στον τρόπο ζωής ενός μετρό κορίτσι-$$$-Ο-ΠΗΓΑΊΝΕΤΕ. Η συλλογή πτώσης 2005’s τονίζεται τις μεγαλύτερες τσάντες που γίνονται με για να κινηθούν από τις επιχειρησιακές συνεδριάσεις προς martini τους φραγμούς — εκτός από τη συσκευασία με τις τσέπες για τα τηλέφωνα κυττάρων, PDAs, ή MP3 οι παίκτες, οι αυλακώσεις για τις μάνδρες, και ένα βασικό δαχτυλίδι, τα totes κάνουν το διάστημα για ένα προαιρετικό βραχιόλι ταιριάσματος. Μια εύκολη τσάντα βραδιού πηγαίνει, το ίδιο πράγμα το δέρμα και το χρώμιο της μεγαλύτερης μόδας totes οι μικροί συμπλέκτες.

Οι ώρες γραφείων γεφυρώματος στα συμβαλλόμενα μέρη κοκτέιλ, και οι εβδομάδες εργασίας στα Σαββατοκύριακα, Gida Bavari’s που λεία κομψά doesn’t επιβραδύνουν κτυπούν, ακριβώς όπως τις γυναίκες οι τσάντες χτίζονται για. “Μανχατταν οι γυναίκες με εμπνέουν κάθε ημέρα, ” λέει το σχεδιαστή Gida Batista. “Τχεηρ οι πολυάσχολοι τρόποι ζωής και η ισχυρή αίσθηση του ύφους με εμπνέουν πάντα για να δημιουργήσουν κάτι που θα επαινέσει them.”

Το Batista ξέρει Manhattanite τη μούσα της καλά — γεννημένος και αυξημένος στη Νέα Υόρκη, she’s ακριβής ο βέβαιος, δημιουργικός-επαγγελματίας she’s που εμπνέεται από Gida Bavari bags’ οι ρίζες βρίσκονται στην άλλη ακτή, εν τούτοις, κατά τη διάρκεια Batista’s επτά έτη στο ραδιόφωνο SAN Francisco’s και την τηλεοπτική βιομηχανία. Μεταξύ της εργασίας παράλληλα με τα ταλέντα Johnny Depp, Bill Murry, και Adam Duritz των μετρώντας κοράκων, και πυροβολισμός ένα ανεξάρτητο βίντεο μουσικής για ένα από τα τραγούδια της, Batista βρέθηκε τους σωρούς των σχεδίων τσαντών.

Η δημιουργία της συλλογής τσαντών της αποδεδειγμένης πάρα πολύ που αντιστέκεται, και Batista επέστρεψε στην πόλη της Νέας Υόρκης το 2003 και μετατοπίστηκε γρήγορα από την ψυχαγωγία και τη μουσική στη μόδα. Μετά από να εγγραφτεί στην ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ και πρόσβαση και την παραγωγή μελέτης, την άνοιξη του 2005 η συλλογή Gida Bavari’s πρώτος.

Ίσως το δημιουργικό πήδημα Batista’s μεταξύ της μουσικής και της μόδας ήταν γρήγορα επιτυχές επειδή didn’t βλέπει μια μεγάλη τηλεφωνική απόσταση μεταξύ των δύο. “Φασχηον, όπως τη μουσική, είναι τόσο εκφραστικός. Και οι δύο μας αντέχουν οικονομικά τη δυνατότητα να είναι ποιοι που θέλουμε για να είμαστε και για να κάνουμε τη μεμονωμένη δήλωσή μας, οποιοσδήποτε αυτή μπορεί να είναι, ” λέει Batista. “Ωε μπορεί να είναι τρωτό, εύθυμος, ισχυρός, προκλητικός, ισχυρός, ανάλογα με οποάλα δήποτε διάθεση μας χτυπά σε οποιοδήποτε δεδομένο day.”

“Η επέλεξε να σχεδιάσει τις τσάντες ειδικότερα λόγω του προφανούς λόγου — they’re πολύ προσωπικός στις γυναίκες και μπορεί πραγματικά να βοηθήσει τις γυναίκες να επιδείξουν την προσωπικότητά τους, ” συνεχίζει Batista. “Υοu χύνουν τη ζωή σας στις τσάντες. Μια μεγάλη τσάντα σας φέρνει παντού, σαν σας φέρτε it.” Και οι τσάντες εκείνο το Gida Bavari φέρνουν μια γυναίκα επεκτείνονται παντού πέρα από ακριβώς τα προϊόντα πρώτης ανάγκης της από τα μεσημεριανά γεύματα δύναμης στις ημερομηνίες — γευμάτων Το Gida Bavari φέρνει μια γυναίκα από την τελευταία ντουλάπα άνοιξη year’s στον επόμενο διάδρομο season’s κομψό.

“Μυ τα σχέδια είναι κλασικά, με τα στοιχεία της τάσης, ” λέει Batista. εστίαση “Η don’t απλώς στην τάση επειδή πιστεύω ότι μια καλά σχεδιασμένη τσάντα πρέπει να αντισταθεί τη δοκιμή του χρόνου. Αγαπώ τα στοιχεία και τις λεπτομέρειες σχεδίου, έτσι προτιμώ να τηρήσω τις τάσεις στις λεπτομέρειες και στις επιλογές χρώματος, αλλά όχι μέχρι το σημείο να ημερομηνίες η τσάντα για τις εποχές come.”

Batista’s η αφιέρωση στο ποιοτικό σχέδιο πέρα από τις γρήγορες μανίες, στον καθορισμό των τάσεων αντί του τρεξίματος μετά από τα είναι προφανής στην αρχική συλλογή ανοίξεων του 2005 Gida Bavari’s. Αποτελεσμένος από το ιταλικό δέρμα και το υλικό δήλωσης, οι τσάντες είναι ακόμα περισσότερο από φρέσκος-όπως Gida Bavari’s παρόν και μελλοντικό, προηγούμενο seasons’ οι τσάντες είναι ακόμα το τέλειο εξάρτημα για έναν έξυπνο, λήψη-όλο κορίτσι για την πόλη.

το εμπορικό σήμα “Τχε Gida Bavari αντιπροσωπεύει τον τρόπο ζωής, ” συνοψίζει Batista. “Ητ’σ ένα εμπορικό σήμα που υπερβαίνει τη μόδα. Η λειτουργία της αποδεικνύεται καλύτερος φίλος girl’s. Ξέρει ότι you’re προκλητικό, έξυπνο, αστείο, ισχυρό, και θηλυκό, ” Το Gida Bavari ξέρει ότι μια γυναίκα δεν θέλει ποτέ ή επιτρέπει οποιουσδήποτε λιγότερους.

Πνίγω την επιθυμία στον ύπνο στο espresso, εργασία, που γράφει όλη τη νύχτα για να έχω τη συντριβή lap-top μου. I’m που συμπιέζονται μεταξύ των βοοειδών στο σαφές τραίνο όπως ζητά συγγνώμη για μονίμως να καθυστερηθεί και χάνω μια συνεδρίαση. Προσγειώνομαι τελικά κατ' οίκον, βρίσκοντας το Matilda μου νεκρό (ήταν μια αφρικανική βιολέτα το αγαπημένο κατοικίδιο ζώο μου - εκτός από το συμπλέκτη snakeskin μου - δεδομένου ότι η οικοδόμησή μου doesn’t επιτρέπει τα γούνινα πράγματα εκτός από τα παλτά).

Τρία λίγα τσιμπούν και συν έναν τόνο της πίεσης, και η μικρή φυσαλίδα μου ενός κόσμου έχει εκραγεί. Μου δώστε τις προσευχές, μου στείλετε τις οργανικές σοκολάτες, μου δώστε ακριβώς –

– Ένα αγκάλιασμα.

Αλίμονο, ενώ τα όπλα αγαπημένου aren’t μου διαθέσιμο — ή, I’m ενιαίο, ο,τιδήποτε — I’ll υποβρύχιο με δύο boys’ ζώνη της κορδέλλας που τυλίγεται σφιχτά γύρω από τη μέση μου. Ο Alex & ο Lorenzo θα με αγκαλιάσουν, θα συμπληρώσουν τις εξαρτήσεις μου, και θα με συνοδεύσουν από τα ανεμοδαρμένα brunches στα τζιν στις υποθέσεις μαύρος-φορεμάτων θηνθχεδ-μέσης.

Και χειροποίητος και συχνά συνήθεια-σχεδιασμένος, it’s απίθανο I’ll βλέπουνε τον Alex & το Lorenzo μου που αγκαλιάζουν οποιοδήποτε άλλοδήποτε κορίτσι. Τα We’ve πήραν μια αληθινή υπόθεση αγάπης, χάρι στο σχεδιαστή Kristen. “Η ξοδεύουν τα μέρη του χρόνου που ψάχνουν για τα υφάσματά μου έτσι ώστε μπορούν να είναι ένα ανά είδος, ” λέει Kristen. “Η ράβουν κάθε ζώνη με την αγάπη και την προσοχή και παίρνουν τέτοια ικανοποίηση από κάθε piece.”

Όπως. Στην πραγματικότητα, σκέφτομαι ότι I’ll σκουπίζουν τα μάτια μου –

– Και τακτοποιήστε ακόμη και τις σοκολάτες.

Καθημερινά strolling στα στιλέτα, συνήθως που περιζώνουν ασθμαίνει υπέρ των φορεμάτων, και της αρχής καθημερινά στο πρόσωπό μου, μερικές φορές ι μακροχρόνιο για όταν το νέο βλέμμα ήταν νέο, για να περπατήσει έξω χωρίς έναν persimmon ικτάλουρο ήταν τολμηρός, και για να αφήσει το σπίτι με γυμνό επικεφαλής έναν αριστερό εσείς λίγο γυμνοί.

Και έπειτα οι ρυτίδες εγκεφάλου μου, μύτη στον αέρα στην ιδέα, να δεσμευθεί από τα περιζώματα, και του χειρισμού του κόσμου με τα γάντια κατσικιών.

Ακόμα, άτομα μυαλού ι wouldn’t που τοποθετούν αιχμή στα καπέλα όταν χαιρετάμε στην οδό — εφ' όσον μπόρεσα περιστασιακά να φορέσω τη βραδύτητα, επίσης.

Ευτυχώς, το καπέλο Addicition με έχει διασώσει — τουλάχιστον προς στιγμήν — από τα δεσποινάριο-$$$-ΠΟΣΤΦΕΜΗΝΗΣΜ-ΚΊΝΔΥΝΟΣ-DOM μου, που προσφέρουν την wearable και έξυπνη λύση παλαιός-χαιρετώ-νέας μόδας του. Η Japanese σχεδιαστών του Reiko Tomita’s κληρονομιά τινάζεται με το ύφος Μπρούκλιν-οδών, και συνδυάζεται ομαλά μέσω της παραδοσιακής millinery της κατάρτισης.

Επιδέξια ιδιότροπο, doesn’t παίρνει τη χειρουργική επέμβαση εγκεφάλου για να υπολογίσει τη νοημοσύνη πίσω από το καπέλο εκείνου του ίδιου ονόματος: ένα λεπτά Lucy σφαίρα-που κοιτάζει ΚΑΠ αποτελείται από ρόδινο velveteen που κανονίζεται για να μοιάσει με το γκρίζο θέμα.

Τα καλύμματα εγκεφαλικών φλοιών σας καθιστούν νευρικούς; “Η κάνουν πολλά επί παραγγελία καπέλα, ” λέει το Reiko. “Η αγάπη που βρίσκει τις σωστά μορφές και το μέγεθος για κάθε πελάτη. Έχω τους πελάτες από τα μωρά στο 80-έτος, άτομα για να σέρω τις βασίλισσες. Πολλοί από τους πελάτες μου είναι ‘χατ people’ ποιοι είναι πολύ βέβαιοι με το ύφος τους, αλλά έχω επίσης την αφθονία των πελατών που τόσο άνετα φορώντας καπέλα aren’t. Αγαπώ να βρώ το σωστό για them.”

Ήχοι όπως μια τέλεια τακτοποίηση.

Η καρδιά μου πονά για τους απλούστερους, καθαρότερους χρόνους: Θυμάμαι στην κουζίνα όταν ήμουν οκτώ, κάνοντας lattes, μινιμαλιστικά menages του ανακατέματος γάλακτος με το espresso. Τώρα, βρίσκομαι έξι bucks για τις οκτώ-ουγγιές ενός cappuccino μισό-CAF-DJPLO'S-PYROVOLJSMO'S-PRO'SCETOS-AFRO'S-VANJ'LJA-SO'GJAS. Θυμάμαι ως πτερύγιο μια αποκριές, στις αντλίες mom’s μου και γρήγορα τα τακούνια της. Τώρα τρέχω στον επισκευαστή παπουτσιών κάθε άλλη εβδομάδα, που βγάζει μερικές αναίσθητες πλατφόρμες για πέντε δευτερόλεπτα έτσι I’ll να είμαι σε θέση στο σκούντημα άλλοι είκοσι φραγμοί χωρίς κατεδάφιση beloveds’ μου πέλματα. Θυμάμαι –

– Εκείνο το I’ve πήρε για δισεκατομμύριο άλλα πράγματα να κάνει σήμερα εκτός από reminisce. Και ποια είναι ι; Όπως οποιαδήποτε μεταμόσχευση Manhattanite isn’t τρελλό στην αγάπη με την ύπαρξη τρελλός-πολυάσχολος. Αλλά μια ματιά στις καθαρές, οργανικές γραμμές λειτουργικού γλυπτού J.Mendicino’s, στις καθαρές, άσπρες μορφές, και θυμάμαι στοργικά τα NAP σε κάποιο μεταμοντέρνο εξοχικό σπίτι, που απολαμβάνουν τον εύκολο ύπνο. Θυμάμαι τη φρέσκια ηλιοφάνεια και ο πιό μπλε αέρας, θυμάμαι –

– Εκείνος ο μεγάλωσα στο smoggy Λα. There’s κάτι λεπτά σαγηνευτικός για τη ζεν-ομοειδή απλότητα Θ*ι. Mendicino ίσως πρέπει να κάνει με το άσπρο λούστρο “τχε στις απλές μορφές, το οποίο μου δίνει μια ισχυρή αίσθηση της εστίασης, ” λέει το σχεδιαστή Ιωάννα Mendicino, “ωχηθχ με έχει βοηθήσει πραγματικά στην ανάπτυξη της γραμμής μου άνω των προηγούμενων λίγων years.”

Και η ουσία Θ*ι. Mendicino’s είναι τι με βοηθά όταν χρειάζομαι μια διαφυγή από το μαραθώνιο του Μανχάτταν μου συνεδριάσεων και mochaccinos — σόγιας όταν θυμάμαι την ανάγκη ι να ξεχάσω ακριβώς για μερικές στιγμές.

I’ve όντας ένας τρομερά αγροίκος νέος Νεοϋρκέζος, ειδικά που εξετάζει ζω ουσιαστικά στη σειρά μουσείων. I’ve αλλά από το Guggenheim, κοίταξε τις πύλες, και επισκέφτηκε μόνο συνερχόμενη για να πάρει έναν οuττα-πόλης φίλο σε εκείνο το άγριο έκθεμα μόδας.

Και συσσωματώνω στο eyeliner, ποτέ μαύρισμα, και έχω τη σκοτεινή επικεφαλής τρίχα — κρεβατιών I’m μακριά επίσης faux boho για για πάντα στις καλές στοές τεχνών.

It’s unforgivable, πραγματικά.

Έτσι για να τροποποιήσει για την αμαρτία μου, I’ve που λαμβάνεται στο wearable γλυπτό β- Tang’s λατρείας. Το Handcrafted με την παγκόσμια καταγωγή τέχνης της Beverly Tang’s σχεδιαστών, η γραμμή κοσμήματος παραλληλίζει τα προηγούμενα γλυπτά μουσείων-ΌΧΙ-ΑΦΉΣ φωτός της. Και η λεπτή τέχνη της και η τέχνη κοστουμιών παίζουν με τις οργανικές μορφές, γιορτάζοντας τους διφορούμενους αριθμούς προσηλωμένους στο κέρδος viewers’ αλληλεπίδραση. Μόνο με τα δαχτυλίδια β- Tang’s και τα πράγματα, αντί του τυλίγματος των συνομιλιών “Ωχυ”σ περίπου τα κομμάτια, μπορείτε κολλώδης τα πόδια σας πέρα από το όλο αυτοί, και να τυλίξετε ένα περιδέραιο γύρω από τον καρπό σας, ή να φορέσει ένα δαχτυλίδι μερικοί διαφορετικοί τρόποι.

“Τχερε’σ περισσότερες από μια πορείες της ζωής, περισσότεροι από ένας τρόποι τίποτα, ” λέει τη Beverly. “Σο γιατί όχι περισσότερος από ένας τρόπος jewelry?”

Κατάλληλα, ντεκόρ σωμάτων όπως τα πρόσθετος-ευρέα ζευγάρια μανσετών χαλκού β- Tang’s εξ ίσου καλά με ένα φόρεμα κοκτέιλ για MoMA shindigs, όπως, καλά, με ένα ζευγάρι των τζιν και του μπαλέτου flats…

Και sinfully βρώμικη τρίχα.

Let’s οικογένεια, φίλοι, και κοντό — και ψηλό — οι εξοικειώσεις είναι: I’ve ποτέ για το γάμο μου — οι άνθρωποι, η θέση, η εσθήτα.

Περισσότεροι συμπαθούν το δικαστή νομών, το δικαστήριο, τα τζιν μου.

Αλλά έπειτα τα μάτια μου συνάντησαν τα hand-woven περικαλύμματα Handloom λουλακιού, και — με το ένα εξετάστε τη νυφική συλλογή — οι σκέψεις μου πήγαν ομοειδής-α-παρθένο λευκό: αποτυπωμένος σε ανάγλυφο προσκαλεί, ένα παρεκκλησι πελεκιών, μια τοποθετημένη στη σειρά εσθήτα.

Ή περισσότεροι συμπαθούν τα flash-y evites, το Getty μουσείο, ένα unbridal φόρεμα.

, Λουλάκι Handloom!

Αλλά ενώ εξιστορώ την αγάπη εκ πρώτης όψεως, οι πρώτες πυρκαγιές πίσω από τη σχέση Smita Paul’s σχεδιαστών με το λουλάκι Handloom ήταν πιό καταστρεπτικές από devastatingly ρομαντικό — στην πραγματικότητα, η γραμμή που αναπηδιέται από μια ακατάστατη αποσύνθεση.

Smita, που λειτουργεί ως δημοσιογράφος στο χρόνο, καθορισμένο την Αφρική για να καλύψει μια ιστορία, και που επιστρέφεται στο ψαγμένο σπίτι της. “Εβερυτχηνγ πήγαν, συμπεριλαμβανομένων τριών υπολογιστών, εξοπλισμός φωτογραφικών μηχανών, όλα, ” λέει Smita. προσοχή “Η didn’t για οποιαδήποτε από το ’στuφφ.’ Συνήθως τρομάχτηκα ότι ο υπολογιστής μου, όπου I’d αποθήκευσε όλο το γράψιμό μου, ήταν gone.” Το Smita κινήθηκε πίσω στη Νέα Υόρκη για να ξαναξεκινήσει τη σταδιοδρομία της, που οπλίστηκε με το φοίνικά της πειραματικό. Και έπειτα “φατε εισήγαγε την εικόνα πάλι, ” λέει Smita. “Η οδηγούσε το ποδήλατό μου πέρα από τη γέφυρα του Μπρούκλιν με το φοίνικα backpack μου, και από δεν ράγισε πουθενά μια γιγαντιαία βροχή το σύννεφο ανοικτό και πέταξε έναν ποταμό σε head.” μου Το Smita φώναξε λίγο, και ανάκτησε: είχε ακόμα celly έναν πλήρη 100 + αριθμοί.

Μέχρι Smita δανεισμένο αυτό σε mom… της “Ανδ το άφησε σε ένα πάρκο bench.”

Hmm.

“Σο σε αυτό το σημείο, αναρωτιόμουν πραγματικά εάν ο κόσμος προσπαθούσε να μου πει κάτι. Στην πραγματικότητα, αισθάνθηκα ότι όπως τον φώναζε στο αυτί μου. Αντιστάθηκα στην ιδέα ότι ήταν ένα ’σηγν’ και ακόμα προσπαθημένος να πάρει τη μετάβαση, ” όποιος οδήγησε σε Smita γράφοντας για τη βιομηχανία μεταξιού India’s, γρήγορα ενθαρρυντικός τη λεπτή γραμμή της saris soiree.

“Ψεαuτηφuλ τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα είναι πάντα ένα μέρος της ζωής μου, ” λέει Smita. “Η πάντα ήξερε ότι μια ημέρα, I’d παίρνει ένα σπάσιμο από τη δημοσιογραφία και ακολουθεί αυτήν την άλλη πλευρά me.”

“Οφ σειρά μαθημάτων, ότι το τελικό σπάσιμο ήταν κάπως dramatic.”

Κάπως; Περισσότεροι συμπαθούν φανταστικά.